ဟင့္....!
ပန္းပိေတာက္ေလးေတြ ဘက္ယူ... ေ႐ွ႕ေနလိုက္မယ့္သူ... ႐ွိေနမွေတာ့...
ငု၀ါပန္းကေလးေတြ ဘက္...
ပစ္ကာ မထားရက္ပါဘူး… ကြယ္...။
ဒီလို...ဒီလို...
တစ္ကယ္ဆို....
ငု၀ါပင္မင္းး အားငယ္ျခင္းက...
အလ်ဥ္း ရနံ႕ မျဖာ ...
ပန္းကမၻာမွာ ... ႐ွင္သန္ခဲ့ေပမယ့္...
ပန္းဂုဏ္နဲ႔မွ...... မစံုမလင္ ...
မယံုခ်င္ေလ.... သခင္ေနပါ့... ေနာ္.....။
ေ႐ႊအားက ငယ္.....
ၿပိဳင္မယ္ရယ္.. မထင္လိုက္ပါနဲ႔.....
ပိေတာက္အလွကိုလည္း… သိပါရဲ႕...
ရနံ႔ ျဖာရာမွာလည္း.... မယွဥ္သာခဲ့ ....
ပန္းတို႔ရဲ႔.. သခင္...
ပန္းဘုရင္ ပိေတာက္မင္း...
မနာလိုျခင္း ကင္းမဲ့.... စြပ္စြဲရက္ပါနဲ႔ သခင္...။
ဒါေပမဲ့… သခင္ရယ္ ...
ပန္းဘုရင္လို မေမႊး မလွေပမဲ့...
ယဥ္႐ံုကေလးးမွ်.. လွႏိုင္တဲ့ ငု၀ါ.....
ဒီေႏြ ကာလ.. ေရာက္ၿပီ ဆိုမွျဖင့္...
မပြင့္ရလွ်င္… မေနသာ…
တစ္ပင္လံုးျဖာ… ၀ါေရာင္လႊမ္းပါလို႔..
မိုးေရာက္လာဖုိ႔.. အတူေမွ်ာ္ေမာ…
အပူေတာထဲက… ေႏြဂိမၼာန္ သ႐ုပ္…
လွပဖို႔… အေဖၚ လုပ္ေပးခဲ့ျပန္....။
နန္းဆန္တဲ့… ပိေတာက္မာန္ပမာ…
တစ္ရက္တာသာ… လႊမ္းရန္ မႀကံရက္…
ရာသီကုန္… ၾကင္ဘက္ ျပဳ ရည္…
သစၥာရတု သီမယ့္… ပန္းငုဝါ မို႔…
သခင့္ အၾကင္နာ… သက္သင့္ပါရဲ႕…
ၿငိဳးပါနဲ႔ ကြယ္……။
ထာဝရ "ေႏြဦးေမ"
ပံုေတြတင္မ႐လို႔ ကဗ်ာပဲတင္လိုက္ပါတယ္
ReplyDeleteအစ္မေႏြ