အိမ္ကေလး
***********
တံစက္ၿမိတ္ေအာက္
အထစ္ေပ်ာက္ ေလွခါး
ငါ အသားက်ေနပါၿပီ ...........
ေျခဖဝါးေအာက္မွာ
မညီညာတဲ့ ၾကမ္းခင္း
ေျခနင္းမ႐ွိတဲ့ ဖိနပ္ခြၽတ္
ခြၽတ္ေနက်အတိုင္း ခြၽတ္လို႔
ငါ အသားက်ေနၿပီေလ ..............
ေႏြေန ျပင္းျပင္း
ေန႔ခင္းဘက္ေတာင္
ၾကယ္ေတြ စံုညီေနလွ်က္
ေခါင္းအထက္က အိမ္ေခါင္မိုး
မ႐ိုးတဲ့ ပန္းခ်ီအျဖစ္
ရင္မွာ အျမစ္တြယ္ေနသမွ်
ငါ အသားက်ေနခဲ့ၿပီေလ ...............
မ်က္လံုးအေဝွ႕
ျမင္ေတြ႔သမွ်
က်ဲတဲတဲ ဝါးထရံနဲ႔
အခင္းမ႐ွိတဲ့ ငါ့အိပ္ယာ
ေက်ာတစ္ခင္းစာ ေနရာယူ
ၿခံဳလႊႊာ ဖ်င္ေစာင္ ကူလို႔
ေနထြက္သည္အထိ ငါ
ဒီလို အိပ္ယာနဲ႔လည္း
ငါ အသားက်ေနခဲ့ၿပီေလ ................
သည္ေနအိမ္ တစ္မိုးေအာက္
လူအျဖစ္နဲ႔ ေရာက္ကတည္းက
အရာရာ ေနသားက်လို႔
တိုက္တာနဲ႔ ကြန္ဒိုေတြ
ငါ ျမင္ေနေပမယ့္ေလ
ဘယ္လိုေတြ ဆင္ယင္ထား
ငါ စိတ္မဝင္စားႏိုင္ခဲ့
ငါ့အိမ္ေလး သာယာဖို႔ေတြး
မိသားစုေလး ၾကားတြင္
အျပံဳးေလးေတြ ေဝလြင္
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ႏူတ္ဆက္လို႔
အေမ့ကို ကန္ေတာ့ၾကရင္း
အိပ္ယာေပၚ ေက်ာခင္းလို႔
အိမ္မက္မွာ ျပင္ဆင္ဦးမည္
ငါေနတဲ့ အိမ္ကေလးကို ရည္
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အိပ္စက္မည္ ..................
.....................................
©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©
အစဥ္ ေလးစားလွ်က္ပါ
Chit......
No comments:
Post a Comment